Memories...

02 April 2012
Terug

Onze eigen bruiloft is inmiddels alweer ruim een half jaar geleden. Time flies…maar vaak genoeg denk ik nog met veel plezier terug aan die mooie dag in september. Dat komt enerzijds natuurlijk omdat trouwen mijn vak is en ik daardoor nog regelmatig spreek met diverse fijne leveranciers die aan onze mooie dag hebben bijgedragen. Maar anderzijds komt het ook doordat we onze dag dichtbij huis hebben gevierd. Daardoor kom ik minstens twee keer per week langs de oude watermolen, waar wij elkaar het jawoord gaven. Dan kan ik niet anders dan even opzij kijken en dwalen mijn gedachten al snel weer af naar die heerlijke lunch en prachtige ceremonie die we daar gehouden hebben. Dan zie ik het grasveld waar we met al onze daggasten paarse en witte ballonnen op hebben gelaten, een verrassing van mijn ouders en zus. Heerlijk om weer even weg te dromen…

En toen ik gisteren door mijn ouderlijk dorp reed, zag ik ons groene Volkswagenbusje weer. Daar stond ie, compleet met zijn paars-witte gordijntjes, te stralen in de zon. En tja, dat blijft natuurlijk ‘ons busje’. Al was het dat maar voor een dag…als ik dan de straat in rijd en dat busje zie staan verschijnt er onmiddellijk een grote glimlach op mijn gezicht!

Heerlijk die napret, dat heeft volgens mij nog nooit iemand erbij vertelt. De voorbereidingen zijn superleuk om samen te doen, en bovenal moet je genieten van de huwelijksdag zelf. Maar daarna is het niet afgelopen hoor! Die napret gaat als het goed is ettelijke jaren duren, en vier ook vooral ieder moment dat er te vieren valt. Afgelopen weekend kregen we een overnachting aangeboden in de Pipowagen van Buitengoed de Gaard (daarover later meer) en verwelkomde gastvrouw Anja ons met een foto waarop stond: Loes en Remco, 6 maanden en 28 dagen getrouwd! En waarom niet? Iedere dag samen is er eentje die gevierd kan worden!


Terug

Share this:




Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Plaats uw reactie

Naam:
E-mail:
Reactie:

SPAM-beveliging: